Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemlijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.
By Godfried Bomans. The two-dogs joke predates this poem and was already familiar across Europe.
Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemlijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.
By Godfried Bomans. The two-dogs joke predates this poem and was already familiar across Europe.